1. Wegen

Jessica komt drie keer in de week naar Veldhoven voor een dialysebehandeling. Ze weet precies hoe de ochtend gaat verlopen. Het begint altijd met de weegschaal. Voordat begonnen kan worden met dialysering, moet iedere patiënt zich wegen. Veel nierpatiënten mogen niet te veel vocht binnenkrijgen, omdat de nieren dit niet meer kunnen uitscheiden. Door te wegen is te zien of het lichaam te veel vocht vasthoudt.

2. Aanprikken

Nadat Jessica’s bloeddruk is gemeten, wordt er aangeprikt op de shunt (een verbinding tussen een ader en de slagader) die operatief in haar arm is geplaatst. Er worden twee dunne slangetjes aangesloten, die verbonden zijn met het dialyseapparaat. De arteriële lijn zorgt ervoor dat Jessica’s bloed haar lichaam verlaat. Via de kunstnier komt het bloed door de veneuze lijn weer haar lichaam binnen.

3. Instellen van het dialyseapparaat

De verpleegkundige stelt precies in hoe lang Jessica verbonden moet zijn met het dialyseapparaat om haar bloed te zuiveren. Dit verschilt per patiënt. Voor Jessica is dat drie uur.

4. De kunstnier doet zijn werk

Terwijl de kunstnier haar bloed zuivert, moet Jessica zichzelf bezighouden. Ze kan een van de laptops van de afdeling gebruiken om op internet rond te surfen, er hangen televisies, ze kan wat lezen of nog even wat slapen. Omdat het nog vroeg is, wordt er gezorgd voor een ontbijt.

5. De flowmeting

Eens in de twee maanden wordt gecontroleerd of het bloed nog goed doorloopt. Dit wordt gedaan door vocht in te spuiten en met twee sensoren te meten of dit snel genoeg doorloopt. Bij Jessica is alles in orde. Wanneer dit niet zo zou zijn, zou het kunnen betekenen dat er een nieuwe shunt geplaatst moet worden.

6. De afsluiting

Na drie uur is de dialyse voltooid. Het afsluiten duurt een aantal minuten, omdat het bloed dat nog in het apparaat zit, moet worden teruggegeven. Als de dunne slangetjes verwijderd zijn, moet Jessica zelf de wondjes dichthouden totdat het bloed gestold is. Daarna weegt ze zichzelf nog een keer en kan ze naar huis.